HORONU İBADET SAYACAK TANRI !

Kazım Koyuncu'nun ardından

Kazım Koyuncu’nun ardından o kadar çok şey yazıldı ki, insan “ Ne kadar çok seviliyormuş” diye düşünmeden edemiyor. Ama Kazım Koyuncu’ya gösterilen sevginin Türkiye’de yaşayan diğer sanatçılara gösterilen sevgiden çok önemli bir farkı var. Kazım Koyuncu, öldükten sonra değil yaşarken sevilenlerdendi. Koyuncu tam da yakın arkadaşı Volkan Konak’ın Hey Gidi Karadeniz türküsünde dediği gibi “Oynayın uşaklar, oynayın gayrı/ Horonu ibadet sayacak Tanrı” sözlerine inanarak müzik yaptı ve bu müziği herkese sevdirmeyi başardı. Ve yine kendi sözleriyle “Hey gidi Karadeniz/Doldu da taşamadı/ Etmiyelum sevdaluk/ Edenler yaşamadı” sözlerini doğrularcasına aramızdan ayrıldı.

Koyuncu’nun müziğiyle ilk defa Arhavili bir arkadaşım sayesinde tanışmıştım. O zamanlar dershaneye gidiyordum ve arkadaşım bana heyecanla “ Ya Zuğaşi Berepe diye bir grup çıkmış. Mutlaka dinlemelisin. Harikalar yaratmışlar” diye anlatıyordu. Arkadaş tavsiyesidir diyerek aldığım Zuğaşi Berepe’nin “Va Mişkunan” albümü beni gerçekten çok etkilemişti. Bir yandan arkadaşıma teşekkür ederken, öte yandan bir Karadenizli olarak böyle bir müziğin yapılmış olmasına çok sevinmiştim. Umarım devamı gelir diye temenni ediyordum ki geldi. Zuğaşi Berepe’nin kurucusu ve beyni Kazım Koyuncu İgzas ismini verdiği ikinci albümüyle arz-ı endam etti.
Türkiye’de ve dünyada Lazca-Rock yapan ilk grup olma başarısını gösteren ve bu müziği kitleselleştiren Zuğaşi Berepe, sıkı muhalif olmasının yanında Karadeniz’i bildik sloganlarından dışarı çıkarmayı da becerebilmişti.
Ama Türkiye’deki birçok grup gibi, özellikle rock gruplarında görülen dağılmalar bu grupta da baş gösterdi ve bu çok önemli grup da bir daha bir araya gelmemek koşuluyla tarihteki yerini aldı.
Grubun beyni dediğimiz Kazım Koyuncu daha sonra “ Viya” ve “ Hayde” isimli iki sıkı albümle Karadeniz yerel tınısını bambaşka bir boyuta taşıdı. Arada yaptığı “Gülbeyaz” ve “Sultan Makamı” dizilerinin müzikleri, Trabzonspor için yaptığı besteler de cabasıydı.
İlk olarak 1991’de Volkan Konak’ın “Efulim” albümüyle başlayan ve daha sonra Fuat Saka’nın Lazutlar’ı, Birol Topaloğlu’nun “Lazuri Birabape” ve “Aravani”, Efkan Şeşen’in “Pek de Tanınmayan Karadeniz”, Gökhan Birben’in “Hey Gidi Karadeniz” gibi albümleriyle çok farklı bir kulvara taşınan Karadeniz ezgileri Kazım Koyuncu’da tam anlamıyla çok büyük bir ivme kazandı. Doğu Karadeniz’in renkli coğrafyasını ve bu coğrafyanın renkli insanlarını, Lazları, Hemşinlileri, Gürcüleri yani, müzikleriyle Anadolu’ya ulaştırdı.
Erkan Oğur’la birlikte çıkardığı iki albümle çok iyi bir dinleyici kitlesi yakalayan İsmail Hakkı Demircioğlu’nun söylediği “Ben Seni Sevduğumi”, “Divane Aşuk Gibi”, “Oy Trabzon”, “Uyan Osmanım Uyan” gibi halk türkülerini dinlerken birden bire ortalığın altyapısı tekno- ritmlerle donatılmış saçmalıklarla karşılaşıldı. Oysa ismini zikrettiğimiz insanlar, dışarıya Karadeniz müziği diye lanse edilen şaklabanlıkların, gerçek Karadeniz’i yansıtmadığını birçok kez gösterdi. O nedenle bu insanların müziğini salt müzik açısından değil, kültürel açıdan da son derece önemli buluyorum. Tüm bu yapılan değerli çalışmaların içinde dinlerken insanın içinde hüzünlü yolculuklar yapmasına vesile olan Kazım Koyuncu’nun yaptığı müziğin bundan sonra yerel çalışmalarda bulunacak diğer insanlara örnek teşkil etmesi temennisiyle..

UĞUR BİRYOL-Gazeteci
ubiryol@yahoo.com

KAZIM KOYUNCU HAKKINDA LİNKLER

Kazım Koyuncunun hayat hikayesi ve biyografisi

Kazım koyuncunun cenaze töreni

Karalahana.com: Doğu Karadeniz bölgesi halk kültürü, yöresel tarih, folklor ve gezi rehberi

Kazım Koyuncu'nun ardından

Ölümünün Birinci Yılında Kazım Koyuncu ve Çırpınan Karadeniz’in Sessizliği

KAZIM KOYUNCU ŞARKI SÖZLERİ