Ordu

ÜLKEMİZİN kuzeyinde Karadeniz Bölgesi’nde yer alan Ordu ili, kuzeyde Karadeniz kıyılarıyla sınırlanır, batıda Samsun, güneyde Tokat, güneydoğuda Sivas, doğuda Giresun illeriyle komşudur. 6.001 km2’lik yüzölçümüy- le, illerimiz arasında, büyüklük bakımından 58. sıradadır.

İlgili Makaleler: Ordu ili hakkında genel bilgiler,  Ordu ili tarihi,  Ordu ili Kültür ve Turizm

YÜZEY ŞEKİLLERİ Ordu ilinin Kuzeyini, Kuzey Anadolu Dağları’nın kıyı sıraları kaplar. Kıyıya yakın tepelerle başlayan bu dağlar içeri doğru gittikçe yükselir. Ordu, Giresun ve Sivas illerinin birbirlerine komşu oldukları kesimde 3.000 m’yeyaklaşır. Karagöl Dağı adı verilen bu yöredeki dağın Giresun ili sınırları içinde kalan kesimi 3.000 m’yi de aşar. Ordu ilinin Samsun sınırına yakın kesimlerinde yer alan Canik Dağları’- nın yükseltisi 2.000 m’yi aşmaz. Bu dağların yüksek kesimlerinde yaylacılığa elverişli düzlükler bulunur. Dağlar sık bir vadi ağıyla derince parçalanmış olarak Karadeniz’e ve güneyde Kelkit Çayı vadisine doğru uzanır.

İKLİM İlin kıyı kesiminde kışlar az soğuk, yazlar az sıcak ve nemli, her mevsim yağışlıdır. İl merkezindeki meteoroloji jstasyonunun verilerine göre en soğuk ay ortalaması 6.6°C, en sıcak ay ortalaması 21,8°C’dir. Bugüne değin ölçülen en düşük sıcaklık— 7,2°C (29 Ocak 1964), en yüksek sıcaklık ise 33°C’dir (10 Ekim 1964 ve 6 Haziran 1965). 1.197 mm olan yıllık ortalama yağış tutarı, iç kesimlerde azalır. En yağışlı mevsim, sonbahardır. Ortalama olarak yılda altı gün kar yağar ve yağan kar dokuz gün yerde kalır.İlin kıyı kesiminde kışlar az soğuk, yazlar az sıcak ve nemli, her mevsim yağışlıdır. İl merkezindeki meteorolo- jj jstasyonunun verilerine göre en soğuk ay ortalaması 6.6°C, en sıcak ay ortalaması 21,8°C’dir. Bugüne değin ölçülen en düşük sıcaklık— 7,2°C (29 Ocak 1964), en yüksek sıcaklık ise 33°C’dir (10 Ekim 1964 ve 6 Haziran 1965). 1.197 mm olan yıllık ortalama yağış tutarı, iç kesimlerde azalır. En yağışlı mevsim, sonbahardır. Ortalama olarak yılda altı gün kar yağar ve yağan kar dokuz gün yerde kalır.

BİTKİ ÖRTÜSÜ Yağışlı İklimin sonucu olarak dağ-ların denize bakan yamaçlarında nemcil ormanlar vardır. Alçak kesimlerde yayvan yapraklılar, yükseklerde iğne yapraklılar yaygındır. Dağların gerisinde  kurakçıl ormana geçilir. Kıyıda, ormanın yerini çok yerde fındıklıklar alır.

AKARSULAR İlin akarsuları, Karadeniz’e dökülür. En önemlileri Ordu’nun doğusundaki Melet Suyu’dur. Ayrıca Fatsa dolaylarındaki Bolaman ve Fatsa çayları, Ünye’nin doğusundaki Cevizdere, batısındaki Curı Suyu anılmalıdır. ilin güneybatısından, Yeşilırmak’a dökü-len Bağ Deresi geçer.
GÖLLER Ordu ilinin sınırları içinde anılmaya değer doğal göl yoktur. Ama Kara- göl Dağı'nın yüksek kesimlerindeki küçük buzul göllerinden ve Bolaman’ın güneyinde doğal set gölü olan Gaga Gölü'nden söz etmek gerekir.

NÜFUS VE KENTLER 1990 sayımında Ordu İlinin nüfusu 830.105 olarak belirlenmiştir. Buna gö-re kms’ye 138 kişi düşer. Ordu, nüfus yoğunluğunun fazla olduğu illerimizden biridir ve bu bakımdan Türkiye illeri arasında dokuzuncu sırayı alır. Nüfus yoğunluğu kıyıdaki ilçelerde 200’ü aşarken (Fatsa ilçesinde 223, merkez ilçede 219, Ünye ilçesinde 214), içeri-lere gidildikçe düşer (Aybastı’da 105, Akkuş’ta 73). Mesudiye ilçesindeyse yoğunluk 20’nin de altındadır. (Km2’ye 19 kişi).

Ordu İlçeleri

Ordu ilçesi 1920 yılına kadar Trabzon Vilayetine bağlı bir kaza merkezi iken 17 Nisan 1920 tarih ve 69 sayılı “Ordu Müstakil Livası Teşkiline Dair Kanunla” merkezi Ordu olmak üzere Canik Sancağına bağlı olan Fatsa kazası da Ordu’ya bağlanmış ve müstakil Ordu Livası teşkil edilmiştir.1923 yılında Sancak adı Vilayet olarak değiştirilerek bugünkü mülki taksimata Ordu Vilayeti olarak yerini almış bulunmaktadır.Bugün bilindiği gibi 18 ilçesi 5 bucağı 65 belediyesi 505 köyü ve 327 mahallesi bulunmaktadır.Doğu karadeniz bölgesinin eşsiz doğa güzelliklerini sinesinde toplayan Ordu İlimizin İlçeleri; Akkuş, Aybastı, Çamaş, Çatalpınar, Çaybaşı, Fatsa, Gölköy, Gülyalı, Gürgentepe, İkizce, Kabadüz, Kabataş, Korgan, Kumru, Mesudiye, Perşembe,Ulubey ve Ünye’dir.

AKKUŞ:  Akkuş ilçesi genel bilgiler,  Akkuş ilçesi tarihi ve Turistik yerler, Akkuş ilçesi tarihi, Akkuş ilçesi coğrafya iklim,  Akkuş ilçesi ekonomisi,  Akkuş ilçesi kültür folklor gelenekler, Akkuş ilçesi coğrafya
AYBASTI: Aybastı ilçesi genel bilgiler,    Aybastı coğrafya, Aybastı Perşembe yaylası, Aybastı sosyal hayat, Aybastı kültür ve gelenekler, Aybastı tarihi
ÇAMAŞ: Çamaş ilçesi genel bilgiler,  Çamaş tarihi
ÇATALPINAR: Çatalpınar ilçesi
ÇAYBAŞI:  Çaybaşı ilçesi Coğrafi Durum,  Çaybaşı ekonomi,  Çaybaşı turizm,   Çaybaşı eğitim,  Çaybaşı sağlık,  Çaybaşı tarihi
FATSA:  Haznedaroğlu Konakları,  Fatsa coğrafya,  Fatsa tarihi,  Fatsa turizm gezi
GÖLKÖY: Gölköy İlçesi
Gülyalı
Gürgentepe
İkizce
Kabadüz
Kabataş
Korgan
Kumru
Mesudiye
Perşembe:  Perşembe ilçesi coğrafya,  Perşembe ilçesi gezi turizm,  Perşembe ilçesi eğitim öğretim
Ulubey:  
Ünye: Ünye ileçsi tarih - Antik Çağ, Ünye ilçesi tarih - Anadolu Selçukluları dönemi, Ünye ilçesi tarih - Osmanlı dönemi, Ünye ilçesi tarih - Cumhuriyet dönemi, Ünye turistik gezilecek yerler,  Ünye Gezisi

ULAŞIM Bu yolu iç kesimlere bağlayan Ünye - Niksar, Fatsa - Reşadiye, Ordu - Mesudiye - Koyulhisar yolları, kuzey-güney doğrultulu başlıca yollardır.

SAĞLIK Ordu ilinde tam teşekküllü 10 hastane vardır. Bunların toplam yatak kapasitesi 877’dir. ilde ayrıca 74 sağlık ocağı, 260 sağlık evi hizmet vermektedir. Ordu ilinde sağlık hizmetleri 217’si pratisyen, 97’si uzman toplam 314 hekim, 522 hemşire, 487 ebe, 189 sağlık memuru, 30 diş hekimi ve 141 eczacı tarafından yerine getirilmektedir.

EĞİTİM Ordu ilindeki 1.172 ilkokulda 102.697, 127 ortaokulda 29.184, 47 li-sede 17.132 öğrenci vardır, ilkokullarda 3.092, ortaokullarda 599, liselerde 1.131 öğretmen görevlidir. İlde ayrıca, Trabzon’daki Karadeniz Teknik Üniversitesi’ne bağlı Ordu Meslek Yüksekokulu da eğitim vermektedir.
Ordu ilinde Roma, Bizans, Pontos, Selçuklu ve Osmaniı dönemlerinden kalan pek çok dini ve sivil mimari eser vardır. Yalnız kıyılarda değil, dağlık kesimlerde de doğal güzelliğiyle ilgi çe-ken birçok köşenin bulunduğu Ordu ili, tarihi ve doğal değerleriyle Karade-niz’in önemli turizm beldelerinden biri olmaya adaydır.

ORDU TARİHİ VE TURİSTİK YERLER

Ordu gezi turizm

Doğanın tüm güzelliklerinin cömertçe sergilendiği bir belde olan Ordu, deniz turizmi imkanları bakımından Doğu Karadeniz bölgesinde en şanslı illerindendir.Karadeniz otoyolu sebebi ile bozulan Karadeniz sahillerinde, Kıyıları bozulmadan kalan tek ildir. Yeşil ile mavinin kucaklaşmasını otoyol engelleyememiştir. Bozulmadan doğal bitki örtüsünü koruyabilmiş… Eşsiz koyları , yeşil doğası ve berrak denizi ile kucaklaşması insana ayrı bir keyif veriyor. Ordu, bölgenin en temiz kumu ve bölgenin en uzun kıyı şeridine sahiptir. Kıyı şeridinde, birbirinden güzel koylar, doğal ve sağlıklı plajlar ve çeşitli mesire yerleri mevcuttur. Ordu Turizm'de son zamanlarda dikkatleri üzerine çekmeye başlamıştır. Yayla Turizmi Sahilleri, Çeşmeleri,Camileri Kiliseleri, ve birbirinden güzel gezi yerleri ile her yaz binlerce kişiyi Ordu'ya çekmeyi başarmıştır. Nerelere gidebilirim diyenler için; Boztepe, Yason, Yalancı Yason, Yayla, Plajları, Kaleleri ve buna benzer onlarca yer bulunmaktadır.

İlgili Makaleler: Ordu ili tarihi yapılar kilise ve kaleler, Ordu ili Gezilecek yerler, Tarihi ve Doğal Yapılar, Ordu yaylaları, Paşaoğlu Etnografya Müzesi

İlk Adım Anıtı: Atatürk’ün Ordu’ya ilk ayak bastığı Sahil Caddesi'ndeki is-kele üzerinde 1981’de yaptırılmıştır.
Cotyora (Bozukkale): Ordu ilinin ilk kurulduğu yerdir, il merkezine 2 km uzaklıkta, doğal bir liman görünümün-dedir.

Kurul Kaya: Uzunisa bucağına bağOrdu’da eski bir Osmaniı konağı lı Bayadı köyündeki antik yerleşme alanında, yeraltı galerileri vardır.
Eskipazar: Ordu ilinin ikinci kuruluş yeridir. Burada bir cami ve iki hamam kalıntısı bulunur. 18. yüzyıl eseri olan hamamların moloz taştan ve mermerden döşemeleri sökülmüştür.
Kilise: Taşbaşı Mahallesi’ndedir. 1850-56 arasında yaptırılmıştır. Günü-müzde depo olarak kullanılmaktadır.
Paşaoğlu Konağı: Selimiye Mahal-lesi’ndedir ve 1893’te yaptırılmıştır. Restore edilerek Etnografya Müzesi naline getirilmiştir.
Atatürk Anıtı: Atatürk Parkı’ndaki anıt, 1968’de yaptırılmıştır. Her yüzün-de Atatürk’e ait bir vecizenin yazılı ol-duğu anıt, 3,5 m yüksekliğindeki bir ta-ban üzerinde yükselir.
Çaleoğlu Kalesi (Ünye Kalesi): Ün-ye’nin 6 km güneyindedir, Pers kralı Mithridates tarafından yaptırılmıştır. Volkanik bir tepenin krateri üzerine ya-pılan kale bugün yıkıktır.
İbrahim Paşa Camii: 18. yüzyılda, Tayyar Mahmud Paşa ve Salih Ağa ta-rafından İbrahim Paşa’nın yaptırdığı ahşap camiin yerine inşa ettirilmiştir.
Hamidlye Camii: 1891'de kaymakam Cordanzade Mir Mehmed Bey ta-rafından yaptırılmıştır. Duvarları taştan örülen cami, ahşap çatılıdır ve çift mi-narelidir.
Yalı Camii: 1883’te yanan ahşap camiin yerine Hacı Haşan Efendi ta-rafından yaptırılmıştır. Duvarları kes-me taştan örülen camiin mihrabı ampir üsluptadır.
Selimiye Camii: 1926’da yapımına başlanan, 1956’da hizmete açılan ca-miin Selçuklu süsleme sanatından alınmış motiflerle süslenen mihrabı ilgi çekicidir.
Konstantin Çeşmesi: Rum mima-risinin özgün örneklerindendir.
Osmaniı döneminde de Yusuf Ağa, Soğuksu, Çürüksulu Ali Paşa çeşmeleri yapılmıştır.
Boztepe: Ordu il merkezi yakınında, 450 m yükseklikte, doğal güzellikleriyle tanınan bir tepedir.
Efirli: Ordu-Samsun karayolu üze-rinde, il merkezinden 8 km uzakta, do-ğal plajlarıyla ünlü bir beldedir.
Güzelyaiı: İl merkezinden 2 km uzaktadır. Doğal güzellikleri ve dinlen-me tesisleriyle çekici bir tatil yeridir.
Turnasuyu: Ordu-Giresun karayolu üzerinde, il merkezinden 9 km uzakta doğal plajlarıyla ünlü bir beldedir.
Yason Kilisesi: Perşembe’nin 22 km batısında bir yarımadadadır. Mitolojiye göre, Argos adlı gemiyle altın postun peşine düşen ve Ordu kıyılarına çıkan gemicilerden Yason adına yaptırılmıştır.
Bolaman Kalesi: Fatsa’ya bağlı Bu- laman’dadır. Pontos Rumları tarafından yaptırıldığı sanılıyor. Kale içinde 200 yıi önce Hazinedarlar tarafından yaptırılan ahşap bir konak vardır.
Kaya Mezarları: Ünye’nin Gürpınar köyünün, Tozkoparan mevkiinde, Ce- vizlidere, Büben ve Delikkaya köylerinde Helenistik dönemden kalma kaya mezarları vardır.
Çamlık: Ünye’de doğal güzellikleri ve dinlenme tesisleriyle ünlü, yerli ve yabancı turistlerden büyük rağbet gören bir tatil merkezidir.
Gölköy Kalesi: Gölköy-Aybastı yo-lu üzerindedir. Bizans döneminde yap-tırıldığı sanılıyor. “Mana”, “Fataş” ve “Tokyanus” adlarıyla da anılır.
Yaiıköy: Fatsa’nın Bolaman buca-ğında şirin bir balıkçı köyüdür. Bol miktarda salyangoz üretilen köy, doğal güzellikleriyle ünlüdür.
Keyfalan Yaylası: Mesudiye ilçesi-nin güneyinde, çam ormanlarıyla kaplı yayla, yöre halkının piknik ve dinlenme yerlerindendir.
Perşembe Yaylası: Aybastı ilçesin-deki yayla, ideal bir piknik yeridir.
Çambaşı Yaylası: il merkezine 61 km uzaktadır. Dinlenme ve eğlenme yerleriyle gözde bir tatil beldesidir.
İÇMELER VE KAPLICALAR Şifalı su kaynakları bakımından zengin olan Ordu ilindeki içme ve kap-lıcaların bazıları şunlardır: Çermik Suyu, Acısu, Tekkiraz, Eşe- men, Gökçebel Nazif Suları ve Sarmaşık Köyü Kaplıcası. Sarmaşık Köyü Kaplıcası: Fatsa’-nın doğusunda, Bolaman Çayı’ndan sonra 11 km’lik bir dağ yoluyla varılan Sarmaşık Köyü'ndedir. Alkalin ve top-rak alkalin olan sular, böbrek ve şeker hastalıklarına iyi gelir.
Eşemen ve Gökçebel Suları: Ak- kuş’taki sular, bağırsak parazitlerinin ve böbrek kumlarının düşürülmesini sağlar.
Çermik Suyu: Gölköy’deki su, yıka- nıldığında romatizma ve deri hastalıklarıyla mide rahatsızlıklarına iyi gelir.
KÜLTÜREL YAŞAM Ordu ilinde, müzik alanında yerle-şik profesyonel topluluklar yoktur. Ama, merkezde, dahaCumhuriyet’ten önce başlayan tiyatro etkinlikleri, gü-nümüzde oldukça gelişmiştir.
1964 yılında Ordu Belediyesi’ne bağlı olarak kurulan Karadeniz Tiyat- rosu’nun 1976’da Çocuk Tiyatrosu, 1982’de de Deneme Sahnesi bölümleri açılmıştır. Öteki sahne sanatlarını (opera, bale vb.) halk ancak TV’den izleyebilir. ilde, plastik sanatlarda (resim, heykel, seramik vb.) kayda değer bir etkinlik görülmez.
Edebiyatla uğraşanlar, ürünlerini yerel gazete ve dergilerin yanı sıra Ankara, İstanbul gibi kültür merkezlerinde yayımlanan dergilere gönderirler. Pek çoğu kapatılmış ve sayıları birkaça inrhiş sinema salonlarında sanat filmlerini izleme olanağı yoktur.
GELENEKLER VE TÖRELER Geleneksel toplumsal yapının gi-derek,çözüldüğü Ordu ilinde, halk ara-sında az da olsa batıl inançlara rast-lanır. Yörede kısmet açma, bereket gi-.
bi dileklerle çeşitli ziyaret yerlerine gi-dilir. Bunlardan bazıları: Kılavuz Evli-yası, Taşdibet, Çağlıdede, Şeyh Yunus Efendi Türbesi, Ekizevyanı Evliyası’dır. Halk arasında, tırnaklarda beyaz leke-ler oluşması yeni bir şey giyileceğine yorulur. Şeytanı çatlatmak için, elma kabuğu koparılmadan soyulup, ateşe atılır.
DÜĞÜN, DOĞUM VE ÖLÜM GELENEKLERİ Yörede evlilikler genellikle fındık satıldıktan sonra yapılır. Bu nedenle Eylül ayına “erkek ayı” denir. Kız be-ğenilip, iki taraf anlaştıktan sonra söz kesilir, düğün tarihi ve başlık saptanır. Yöre halkı düğün çağrısına “düğüne okumak” der. Kız evinde, kadın konuk-lar def eşliğinde, erkek evinde, erkek konuklar davul-zurna ve klarnet eşli-ğinde oyunlar oynar, eğlenirler. Dü-ğünden önceki “başbağlama günümde gelin törenle giydirilir ve kınalanır. üelin, baba evindeki son gecesini arkadaşlarıyla geçirir. Ertesi sabah perçem ve zülüfleri kesilerek “alıcılara” hazırlanır. Geline al ipekten gelinlik giydirilip, al duvak takılır. Baba evinden çıkarılırken, başına “beyaz” denen örtü bağlanır. Çeyiziyle birlikte damat evine törenle götürülen gelinin bereketli olması için eli un çuvalına sokulur, daha sonra da suyla yıkanır.
Kısırlığı gidermek için adak adanır, ziyaret yerlerine gidilir, muska yazdı-rılır, kocakarı ilaçlan kullanılır. Erkek-lere 49 gün yumurta akı içirilir. Kadın-lara kurutulmuş dereotu ile bal karışımı yedirilir. Çocukları sürekli kız olan aileler erkek çocuklarının olması için son kızlarına “Döndü” adını koyarlar. Halk arasında değirmen çeviren ya da yayık yayan gebenin çocuğunun başı-nın dönük olacağına inanılır. Yeni do-ğan çocukların gürbüz olması için ad-larına ağaç dikilir. Buna “boy ağacı” denir.
Yörede “kertük” denen beşik kert-me uygulamasına da rastlanır. “Loğusa bakma” ziyaretleri sırasında, “beşik düzümü” denen armağan sunulurken, yeni doğmuş çocuklar için söz kesilir.

FOLKLOR Ordu halk müziği ve geleneksel oyunları, çevre illerinkine benzerlik gösterir. Bağlama ve kemençenin bir arada kullanıldığı yörede, oyunıar aa- ha çok karşılama türünde olmakla bir-likte horon ve semah da oynanır. Yö-rede semaha “zamah” ya da “zamak” denir. Oyunlar, çok coşkulu ve hare-ketlidir. Erkekler davul-zurna ya da ke- mençe, kadınlar def eşliğinde oynarlar. Dik Horon, Laz Horonu, Mendil Oyunu, Ordu Karşılaması en yaygın halk oyunlarıdır. Bağlama, tambura, cura, divan sazı, kemençe, dilli, dilsiz kaval-lar, def, kasık gibi müzik aletleri eşli-ğinde söylenen yöre türkülerinin ba-zıları şunlardır: “Ordu’nun Dereleri”, “Ne Uzundur Şu Fatsa'nın Yolları”, “Ünye’den Çıktım Başım Selamet”, “Al Tavandan Belleri”, “Kırmızılım”.
Atasözleri, maniler, ağıtlar, deyim-ler, köy ve çocuk oyunları bakımından da zengin olan yöre, folkloru, doğayla ilgili pek çok efsaneyi de kapsar. Bunlardan biri olan Karadeniz efsane-sine göre, konuktan hoşlanmayan, huysuz Karadeniz’in yerinde '‘Pontos” adlı bir ülke varmış. Çok zengin olan Pontoslular huysuz, dönek, hırçın in-sanlarmış ve konuktan hiç hoşlanmaz- larmış. Bu nedenle de ülkeye “Konuk sevmez Pontos” anlamında “Pontos Aksinos” denirmiş. Bir gün Pontos’a Kafkas Dağları’ndan bir ermiş gelmiş. Her gittiği yere iyilik götüren, insanlara iyiyi doğruyu öğütleyen bu kişi, Pontos’ta herkesin kötü sözleri ve dav-ranışlarıyla karşılaşmış, selamına kar-şılık alamamış. Bunun üzerine bu ül-keden hemen uzaklaşmak istemiş. Boztepe’ye çıkıp, Pontos ülkesine ve yeşil yamaçlara bakarak “Ey bahtı da yüreği de kara Pontos! Sulara gömülüp, ettiğini bulasın” diye beddua etmiş. Ermiş sözünü bitirir bitirmez gök bulanmış yer sallanmış ve koca Pontos ülkesi sular altında kalmış, kapkara bir deniz olmuş. Bu yüzden de Karadeniz adını almış. Karadeniz Pontos- lular’ın huyunu almış. Hırçınlığı ve konuk sevmezliği bu yüzdenmiş. Yörede geleneksel kadın giyimi; “hotoz” ya da “tepelik” denen başlık-larla, ak patiskadan fanila, dizden yu-karıda paçaları fistolu uçkurlu don, ya-kası dantelalı ve nakışlı yelek, bindallı, yarlık, “çöpür” denen keçi kılından çorap ve yemeni, galoş, potin ya da mest gibi ayakkabılardan oluşur.
Erkek başlıkları fes ya da külahtır. Aba-zıpka denen pantolon ya da “setre-pantol” giyilir. Yelek giyen erkekler bellerine “direm kuşak” bağlar.
YÖRESEL YEMEKLER Ordu’nun geleneksel beslenme düzeninde balık, mısır, karalahana (karapancar) önemli yer tutar. Yörede kı-yıdan uzaklaştıkça balık ve mısır tüke-timi gitgide azalırken, bunların yerini unlu yiyecekler almaktadır. Fındık, el-ma, armut gibi meyveler çok tüketilir. Hamsiden, akla gelen her türlü yemek yapılabilir. Mantar, sakarca, ısırgano- tu, tirmit gibi bitkilerden haşlama ve kavurma türü yemekler yapılır. Mısır unu ve dövülmüş fndık içiyle yapılan “çalmaç”, yöreye özgü bir tatlıdır. Çer-keş tavuğu, yumurtalı sakarca, tirmit, pohmul da Ördu’nun yöresel yemekleri ndendir.
Tirmit: Yarım kilo mantar, küçük küçük doğranır, yıkanır. Acılığı gitsin diye 10-15 dakika tuzlu suda bekletilir. Başka bir kapta 4-5 soğan doğranıp, tereyağında kavrulur. Mantarlar sudan aiınıp kavrulmuş soğanların bulunduğu kaba konur ve az su eklenerek pişirilir.
SPOR Ordu’da modern sporların geçmişi, Cumhuriyet öncesine uzanır. 1920’de kurulan inkilâb-ı içtimai Kulü- bü’nü 1921’de kurulan İdmanyurdu, 1924’te kurulan Gençler Yükselme Birliği, 1931’de kurulan Gençler Yurdu ve 1932’de kurulan Spor Yıldızı izler. Ama asıl gelişme 1938’de Beden Terbiyesi Bölge Müdürlüğü kurulduk-tan sonra başladı. Önceki yıllarda ku-rulan kulüpler birer birer kapanırken, 1940’tan sonra yeni kulüpler kuruldu; 1940’ta doğan Gençler Birliği 1948’e değin tek kulüp olarak etkinlik göster-di. 1948-1983 arasında ilde 16 kulüp kuruldu: Perşembe Aktas Gençlik, Fatsa Gençlik, Unye Gençlik, Unyegücü, Ulubeyspor, Fatsa Et-Balık, Orduspor, Ordu Karadenizspor, Ordu Esnafspor, Ordu YSE, Ordu Kirazlimanı, Ordu Soya Sümerspor, Ordu Delikkaya, 19 Eylül, Karadüz idmanyurdu ve Ordu Sualtı ve Cankurtarma idmanyurdu. Bugün kulüp sayısı 30’a ulaşmışın Bunlar futboldan başka 13 branşta etkinlik göstermektedir. İlde en yaygın spor dalı futboldur. Lisanslı 2.Ö06 kişinin futbol ovnadığı Ordu’da 2. Lig’in A grubunda oynayan Orduspor ve Unyespor, 3. Lig’in 1. grubunda oynayan Fatsaspor takımları vardır.
Ünyespor 1989/90 sezonunda 3. Lig’de şampiyon olup 2. Lig’e çıktı. 1967’de üç eski kulübün birleşmesiyle oluşan Örduspor ise ilk kez 1974/75 sezonunda 2. Lig’de grup birincisi ola-rak, 1. Lig’e yükseldi. 1980/81 sezonunda 2. Lig’e düşen ekip, 1982/83 sezonunda yeniden 1. Lig’e çıktı, ama 
 

Ordu kültür ve tarih

1963 – 1964 yıllarında Dil Tarih ve Coğrafya Fakültesi Prehistorya Tarihi Kürsüsü Prof.I.Kılıç KÖKTEN’in Ordu ve ilçeleri civarında yaptığı arkeolojik kazı ve tetkiklere göre Ordu İli’nde yerleşmeye ve medeniyet eserlerinin verilmesine M.Ö.15 bin yıllarında başlanmıştır.Yine en eski yerleşme sahalarından biri de Mesudiye ilçesidir. Bu ilçe de Prehistorya ve daha sonraki eski tunç devrine ait bir çok buluntular ele geçmiştir.Bölgede dolayısıyla Hitit ve Frigler’inde hakimiyeti görülmektedir.Ordu şehrinde ilk yerleşme M.Ö.7. yüzyılında Miletli Kolonistlerce başlatılmıştır. Miletli Kolonistlerce Kotyora ismi ile kurulan ilk şehrin yeri bugün kü Eskipazar civarında olduğu düşünülmektedir. Ordu toprakları Medler ve Perslerin yaşantısına da sahne olmuştur.M.Ö.400 yıllarında 10 binlerin Ric’atı sırasında Ordu’nun antik şehre gelişi ve meşhur Ksenefon’un nutuklarına sahne oluşu önemli bir olaydır. Helenistik, Roma, Bizanslıların hüküm sürdüğü kotyora zamanla önemini ve canlılığını yitirmeye başlamıştır. Selçuklu Türkleri (Danişmentliler, Hacı Emiroğulları gibi) Osmanlıların hakimiyeti altına geçen Ordu İli Cotyora’dan sonra 14. yüzyıl ortalarına doğru şehrin 4 km güneyinde bugünkü Eskipazar’da Bayramlı adıyla kuruldu.Bayramlı kasabası 18. yüzyıl başlarında eski canlılığını kaybedince batıda bucak adıyla yeni bir ilçe merkezi doğdu. Bucak adı 1869-1870’de (ORDU) adına çevrildi. Bu yeni ilçe merkezine Bolaman,Perşembe, Ulubey, Hansamana (Gölköy) ve Aybastı bucakları bağlı idi.

İlgili Makaleler: Ordu halk oyunları, Ordu'da spor, Ordu ili kültür ve Sanat festivalleri, Yayla şenlikleri, Ordu mutfağı

Ordu 5 Günlük Hava Tahmini Ordu Hava Durumunu Öğren

Ordu Haritaları

  Ordu siteleri linkleri

Ordu siteleri rehberi

Karalahana Karadeniz Forumda Ordu

Ordulular buraya, Ordu ili Yerel kelimeler, Ordu ili Yöresel deyimler ve atasözleri