SİNOP

Sinop, Sinop ilçeleri, Sinop resimleri, Σινώπι, sinop haberleri, sinoplular, www.sinop

KARADENİZ Bölgesi’nin Batı Karadeniz Bölümü’nde yer alan Sinop ili, 5.862 km2’lik kyüzölçümüyle, büyüklük bakımından illerimiz arasında 59. sırayı alır. Anadolu’nun en kuzey noktası olan Inceburun, Sinop ilinin sınırları içindedir. İl Karadeniz kıyılarından baş: layarak Anadolu Dağları’nın ikinci sırasına kadar uzanır. Sinop ilinin denize yakın kesimlerinde yükselti 200 m’yi geçmediği halde, arazi birçok vadiyle yarıldığından engebeli bir görünüm almıştır. Bu kesimin gerisinde Isfendiyar Dağları yükselir. Bu söz konusu sıradağlar üzerindeki başlıca doruklar Dranas, çangal ve Zindan doruklarıdır. İlin güney ke-simine, İlgaz Dağlan dizisinin çok yük-sek olmayan kuzeydoğu uçları soku-lur. isfendiyar Dağları ile İlgaz Dağları arasına, tabanı yer yer genişleyen Gökırmak Vadisi girer.

Sinop Genel özellikler

İKLİM Sinop ilinde kıyıdan içeriye doğru gidildikçe birbirinden oldukça farklı ik-lim şeritleri ayırt edilir. Kıyı kesiminde bir hayli yağışlı, yaz-kış sıcaklık farkı fazla olmayan bir iklim egemendir. Dağlık kesimlere daha çok yağış dü-şer, kar yağışı ve karın yerde kalma süresi de artar. Daha güneydeki Gökırmak Vadisi’nde daha sert bir kara iklimi belirir, mevsimler arasındaki sıcaklık farkları büyür.
ilin merkezindeki meteoroloji is-tasyonunun ölçümlerine göre en so-ğuk ay ortalaması 7,1 °C, en sıcak ay ortalaması 22.8°C olduğu halde, Gö-kırmak Vadisi’nde yer alan Boyabat’ta bu değerler 2,4°C ve 23,4°C’dir. Bu-güne değin ölçülen en düşük sıcaklık-lar Sinop’ta —8,4°C (7 Mart 1942), Bo-yabat'ta —10,5°C (6 Şubat 1965 ve 2 şubat 1967), en yüksek sıcaklıklarsa inop’ta 34,5°C (17 Temmuz 1940), Bo-yabat’ta 41 “C’dir (19 Temmuz 1968). Sinop’ta 680 mm olan yıllık ortala-ma yağış tutarı, Ayancık’ta 1.000 mm’yi aşar (1.003), dağların arasında kalan Gökırmak Vadisi’ndeyse 500 mm’nin altına düşer (Durağan’da 474 mm, Boyabat’ta 389 mm).

BİTKİ ÖRTÜSÜ Kıyı kesimlerindeki yağışlı iklim, doğal bitki örtüsü bakımından gür or-manların yetişmesine elverişlidir. Ama yüzyıllarca tahrip edildiğinden, Si- nop’a yakın alçak kesimlerde, orman örtüsü ortadan kalkmıştır. Ormanın, tahribattan kurtulan kesimlerinde alçaklarda kayın, gürgen ve meşe gibi yayvan yapraklılar, yüksek kesimler-deyse köknarın ağır bastığı iğne yap raklılar görülür.

AKARSULAR ilin bütün suları Karadeniz’e ulaşır. Bunları Kızılırmak ya da Durağan ya-kınında Kızılırmak’a karışan Gökırmak toplar. Bazı kısa dereler de doğrudan doğruya Karadeniz’e dökülür. Sarsak- çay, Karasu, Ayancık Suyu vb.
GÖLLER Sinop ilinin sınırları içinde önemli doğal göl yoktur. Başlıca göller, Sinop yarımadasındaki Sülük Gölü ve ondan daha büyük olan Sarıkum Gö lü’dür.
NÜFUS VE KENTLER 1990 sayımında Sinop ilinin nüfusu 265.153 olarak saptanmıştır. Buna göre km2’ye 45 kişi düşer. Nüfus yo-ğunluğu merkez ilçede 100’ün üstüne çıkarken (124), Durağan (31) ilçesinde 40’ın altına düşer, il nüfusunun ancak yüzde 22’si nüfusu 10.000’in üstünde olan 3 kentte yaşar. Bunlardan birinin (Sinop) nüfusu 25.000’i geçer.
Ötekiler (Boyabat ve Ayancık) bu sayıya erişemez.

Sinop tarihi

İbn Battuta seyahatnamesi,  Sinop tarihi1,  Sinop tarihi 2, Sinop tarihi 3,  Sinop Bibliyografya,  Eski Sinop,   Sinop Karadeniz Amforaları,  Sinop arkeolojik tarih, Sinop ve antik Yunan Kültürü

SİNOP KENTİ ilin merkezi olan Sinop kenti, aynı adı taşıyan küçük yarımadanın dar ve az yüksek kıstağı üstünde kurulmuştur. Sinop Yarımadası’nın güneyinde, rüzgârlardan korunan ve “iç liman” adı verilen bir liman yer alır. Bu özel durumu sayesinde Sinop, Anadolu’nun Karadeniz kıyılarındaki tek doğal lima-nı sayılır. Sinop kıstağının kuzeyinde kalan ve fırtınalara açık olduğundan denizcilik açısından pek önem taşımayan ikinci bir liman daha vardır, buna da “dış liman” adı verilir.
Kentin kuruluş tarihi konusunda kesin bilgi yoktur. Limanı, M.Ö. 8. yüz-yılın ortalarında Ege’nin liman kenti Miletos’tan gelen tüccarlar, üs olarak kullandılar. Pontos kralı Mithradates
II M.Ö. 220’de Sinop’u ele geçirdi. Kentte Mithradates VII döneminde ta-pınaklar, tersaneler yapıldı. Sinop M.Ö. 47’ye doğru Roma topraklarına katıldı. Bizans döneminde önemli bir ticaret merkezi durumuna geldi. 7. ve 8. yüzyıllarda Müslümanlar Sinop kı-yılarına değin geldiler.
Selçuklular 11. yüzyılın sonlarına doğru Anadolu’nun büyük kesimini fethetmişler, ama Sinop dahil, Karade-niz kıyılarının bazı noktalarına ulaşma-mışlardı. Ama Selçuklu tüccarlar, Kı-rım’a gitmek için Sinop limanından ya-rarlanıyorlardı. 13. yüzyılın başlarında kent, Trabzon Komnenos imparatorlu-ğumun eğemenliği altına girdiyse de, çok geçmeden Selçuklu sultanı izzed- din Keykâvus I kenti onlardan aldı. 13. yüzyılın ikinci yarısında Sinop yeniden Bizanslılar’ın eline geçti. Ama çokgeç- meden Muineddin Pervane, uzun bir kuşatmadan sonra Sinop’u geri almayı başardı. Böylece kentte Pervaneo- ğulları donemi başladı. 1277’de Süley-man Pervane’nin öldürülüşünden son-ra yerine oğulları geçti. 1300 dolayında Sinop Kastamonu beylerinin egemenliği altına girdi. 14. yüzyılın sonlarında Yıldırım Bayezid yöreyi OsmanlI topraklarına kattı. O sırada Sinop beyi olan Candaroğlu Isfendiyar Bey kaleyi savaşsız teslim ettiğinden yerini korudu. Timur, Ankara Savaşı’n- dan sonra Sinop’u ona geri verdi. Sinop ve dolayları i461’de Fatih Sultan Mehmed tarafından kesin olarak Osmaniı topraklarına katıldı. OsmanlI döneminde Kırım’la ticarette bulunan Sinop’ta savaş ve ticaret gemi leri yapan tersaneler vardı. Sinop yönetim bakımından Kastamonu Sancağı’na bağlıydı. Kırım seferlerinde üs olarak kullanılan kent, 1614’te Don Kazaklarının saldırısına uğradı ve tahrip edildi. 1853’te Rus donanmasının saldırdığı, Sinop limanına sığınan OsmanlI donanması tahrip edildi.
Sinop 1920’de Kastamonu vilayetinden ayrılarak başlı başına bir sancağa merkez seçildi; 1924’te de aynı adı taşıyan ilin merkezi oldu. 1927’de 5.006 olan nüfusu 1940’ta daha da azaldı (4.838), sonra yavaş yavaş artmaya başladı. 1960’ta 10.000’i (10.214), 1990’da 25.000’i aştı (25.537).
• Boyabat kenti
İlin ikinci büyük kenti olan Boyabat, güneyden Gökırmak’a katılan Kaz Deresi Vadisi’nde, denizden 375 m yükseklikte kurulmuştur. 1927’de 3.623 olan nüfusu 1970’te 10.000’i (11.312), 1990’da 20.000’i aştı (21.506).
• Ayancık kenti
Sinop'un batısında, Karadeniz kıyısında, Ayancık Deresi’nin ağzında kurulmuştur. 1927’de 1.160 olan nüfusu, 1990’da 10.000’i aştı (10.418). Kentte kereste sanayii gelişmiştir

Sinop İlçeleri

EKONOMİK YAPI Sinop ilinde ekonomi tarıma dayalıdır. Tahıl türleri içinde, Doğu Karadeniz illerinin tersine, en çok buğday ekilir (1988’de 56.000 hektarlık alandan 89.000 ton ürün). Mısır ikinci sıradadır (53.000 ton). Pirinç üretimi, Gökırmak Vadisi’nde öteden beri önemlidir. İldeki pirinç üretiminin yaklaşık yarısı Bo-yabat ilçesinde elde edilir. Sanayi bit-kilerinden tütün (1.000 ton kadar) ve şekerpancarı’na (39.000 ton) önem verilir. Az miktarda da, keten ekilir. Baklagillerden en çok fasulye üretilir (başta Ayancık ilçesi). Meyve ağaçları arasında sayı bakımından kestane ağaçları (393.000 ağaç) başta gelir. Onu elma (379.000) ve fındık (281.000) ağaçları izler. Kıyı kesiminde zeytin ağaç-larına (59.000 ağaç) ve az sayıda tu- runçgil ağaçlarına da rastlanır.
İlde hayvancılık önemsizdir. En çok koyun beslenir. Kümes hayvancılığı ve yumurtacılık gelişmiştir. İlin bazı kesimlerinden büyük kentlere yumurta gönderilir. Kıyılarda ilkel yöntemlerle sürdürülen balıkçılık, henüz gelişmemiştir. Sınırları içinde önemli yeraltı kaynağına rastlanmayan Sinop ilindeki başlıca sanayi kuruluşu, Ayancık’taki kereste fabrikasıdır. İlin başka yerlerinde de küçük çapta kereste atölyeleri vardır. Boyabat’taki çeltik fabrika ve atölyeleri, Gerze’deki tütün işleme tesisleri öteki önemli işletmelerdir.
ULAŞIM ilin en önemli karayolları Sinop’u Boyabat üstünden Kastamonu’ya, Gerze üstünden de Samsun’a bağlar, il merkezini kıyıdan batıya bağlayan yolun (Sinop - Ayancık - Türkeli yolu), kalitesi son yıllarda yükselmiştir. Sinop bir ölçüde deniz ulaşımından da yararlanır
SAĞLIK Sinop ilinde tam teşekküllü altı hastane vardır. Bunların toplam yatak kapasitesi 425’tir. İlde ayrıca 30 sağlık ocağı, 137 sağlıkevi hizmet vermektedir. Sinop ilinde sağlık hizmetleri, 83’ü pratisyen 35’i uzman, toplam 118 hekim, 190 hemşire, 190 ebe, 20 diş hekimi, 151 sağlık memuru ve 43 eczacı tarafından yerine getirilmektedir.
EĞİTİM Sinop ilindeki 648 ilkokulda34.460, 44 ortaokulda 7.670, 22 lisede 3.609 öğrenci vardır. İlkokullarda 1.606, ortaokullarda 162, liselerde 514 öğretmen görevlidir.
Ayrıca Samsun’daki Ondokuz Mayıs İlniversitesi’ne bağlı Sinop Su Ürünleri Yüksekokulu da eğitim vermektedir

TURİZM Hititler tarafından kurulan, Pontos- lular’a başkentlik eden Sinop, M.O3000 yıllarından başlayıp günümüze değin uzanan uygarlıkların izlerini taşır. Sinop tarihi zenginlikleri ve doğal güzellikleriyle turizm potansiyeli olan yörelerdendir.

Sinop gezi, turizm yazıları

Sinop gezi rehberi, Sinop festival ve şenlikler, Sinop tarihi yerler, Sinop Gezisi, Sinop Festival takvimi

SİNOP TARİHİ VE TURİSTİK YERLER
Sinop Kalesi: Boztepe Yarımada- sı’nın en dar yerinde, Gaskalılar tarafından yapılan kale, Pontoslular, Romalılar, BizanslIlar, Selçuklular ve Os- manlılar’ca da kullanılmış ve onarılmıştır. Kalenin iç burçları Selçuklu sultanı Izzeddin Keykâvus I tarafından 1215-18 arasında yaptırılmıştır. Güneydeki içkale, Meşrutiyet’ten sonra Itti- had ve Terakki Partisi muhalifleri için bir bir hapishane olarak kullanılmıştır. Savunma hendekleriyle çevrili Sinop Kalesi, bugün de ayaktadır. Kenti çev-releyen kale duvarlarının uzunluğu 2.050 m, yüksekliği 20-25 m, genişliğiyse 3 m’dir. Kalenin içinde bir cami vardır.
Balatlar Kilisesi: M.S. 660’lı yıllarda BizanslIlar tarafından yaptırılan kilise, Bizans tuğla ve taş işlemeciliğinin en güzel örneklerindendir. Kilisedeki fresklerin bir bölümü günümüze ulaşabilmiştir.
Serapis Tapınağı: Şehitler Parkı içindedir, Helenistik çağda inşa edil-miştir. Roma döneminde de kullanıl-mıştır. 1954’teki arkeolojik kazılarda ortaya çıkarılan tapınaktan küçük ka-lıntılar ele geçmiştir.
Paşa Tabyası: Sinop Yarımadası üzerinde, 19. yüzyıl başlarında, Os-manlIlar tarafından yaptırılmıştır. Yarım ay şeklindeki tabya, 11 top ayağı, cephanelik ve mahzenlerden oluşan bir yapıdır.
Alâaddin Camii (Ulu Cami): Kentin ortasındadır. 1214’te Selçuklu sultanı izzeddin Keykâvus I tarafından yapımı başlatılan cami, Selçuklu veziri Mûi- nüddin Süleyman Pervane tarafından 1267’de tamamlatılmıştır. 1385’te Can- daroğlu Bayezid tarafından büyütülen camiin planı Güneydoğu Anadolu ca- milerininkine benzer. Enine düzenlenen ibadet yeri ve beş kubbeden oluşan camiin bahçesinde, bir şadırvan ve Isfendiyaroğulları’na ait bir türbe yer alır.
Cezayirli Ali Paşa Camii: Hıdırlık Tepesi’ndedir. Bir Selçuklu eseri olan cami, 1876’da Cezayirli Ali Paşa, 1898’de de padişah Abdülhamid tara-fından onartılmıştır.
Meydankapı Camii: Sakarya Cad- desi’ndedir, Şeyh Ömer Efendi tarafın-dan yaptırıldığı sanılan cami, 1878’de mutasarrıf Ahmed Kâmil Paşa tarafın-dan onartılmıştır. Ahşap minaresi Sinop minarelerinin en ilginç olanlarından biridir.
Süleyman Pervane (Alâiye) Medre-sesi: Sinop kentinin ortasındadır. 1262’de Selçuklu veziri Mûinüddin Sü-leyman Pervane tarafından yaptırılmış-tır. içinde eyvan, geniş bir avlu ve şa-dırvan vardır. Avlunun her iki yanında sütunlu revak ve 16 oda yer alır.
Seyid Bilal Türbesi: Hıdırlık Tepe-si’ndedir. 10. yüzyılda Arap komutan-larından Seyid Bilal için yaptırıldığı sa-nılıyor. Duvarlarında yazılar bulunan türbedeki sanduka, işlemeli parmak-lıklarla çevrilidir. Türbe, Sinoplular’ın ziyaret ve adak yerlerindendir.
isfendiyaroğulları Türbesi; Sinop kentinin ortasındadır. 1439’da isfendi- yaroğulları’ndan isfendiyar Bey tarafın-dan yaptırılmıştır. Türbenin içinde Is- fendiyaroğuiları soyuna ait on sanduka vardır. Sandukalar Türk taş işleme-ciliğinin en güzel örneklerindendir.
Sinop Müzesi: Sinop ve çevresindeki arkeolojik kazılardan elde edilen 7.000’i aşkın eserin sergilendiği müzede tarih öncesi ve tarih çağlarına ait arkeolojik ve etnografık eserler vardır. Bunların en önemlileri altın varakla süslü ikonalardır.
Şehitlik ve 1854 Anıtı: Cumhuriyet Meydanı’ndaki parkın içindedir. 1854 Osmanlı-Rus Savaşı’nda şehit düşen Türk denizcilerinin anısına yapılmıştır. Dört köşeli bir sütun halinde yükselen anıtın üzerinde bir yazıt vardır. Bu sa-vaşa ait şehitlik ise Seyid Bilal Tepe-si’ndedir.
Rıza Nur Kitaplığı: Zeytinlik Mahal- lesi’ndedir. Tarihçi ve siyaset adamı Dr. Rıza Nur tarafından kurulmuştur. Kütüphanede 40.000 cilt seçme kitap vardır.
Balıkçılar Barınağı: Balıkçı tekne-lerinin oluşturduğu büyüleyici görünü-mü, kafeleri ve balık lokantalarıyla Si- nop’un en güzel yerlerindendir.
Orman Kampı: Sinop kentinin gi-rişinde içliman’a bakan kesimde, çam ağaçlarıyla kaplı bir alandadır. Kamp içinde Orman İşletme Müdürlüğü’nün sosyal tesisleri vardır. Kamp, hem pik-nik yapılabilen hem de denize girilen bir dinlence yeridir.
Yuvam Kampı: Sinop Belediyesi’- ne ait kampta, eğlence ve dinlenme te-sislerinin yanında bir de kamping var- d!r.
Öztürkler Kampı: Son derece güzel ve temiz bir plaja sahip olan kampta lokantalar, gazinolar ve çeşitli konak-lama tesisleri.yer alır.
Karakum Özel İdare Tesisleri: İçii- man’da, il merkezine 1,5 km uzaklıktaki tesislerde, eğlence ve konaklama tesisleri vardır.
Hamsaroz Koyu: Karadeniz’in, kara içlerine en çok sokulan toylarındandır. Kefal, karagöz ve kaya balıklarının bol olduğu koy, dip avcılığına da elverişlidir.
Akliman: Sinop otogarından başla-yarak batıya doğru uzanan kıyı şeridi-nin uzunluğu 15-20 km’dir. Akliman, 15-20 m genişliğindeki tertemiz kum-sallarıyla ünlüdür.
Sarıkum: Doğal güzellikleriyle, kara ve deniz avcılığı için bulunmaz bir yerdir. Sinop’un Gerze, Ayancık ve Bo-yabat ilçelerinde de birbirinden güzel plajlar ve mesireler vardır.
İÇMELER VE KAPLICALAR Şifalı su kaynakları bakımından zengin bir il olan Sinop’ta Acısu, Ka-raçayır, Domuzdamı Madensuları, Ger-ze, Acısuyu ve Boyabat Kaplıcası çok rağbet görür.
Soğuksu (Şifalı Su): Sinop - Boya-bat karayolunun 47. kilometresindedir. Çevresinde çeşitli doğal güzellikler bulunan Soğuksu, sindirim sistemi ve mide rahatsızlıklarına iyi gelir.
Boyabat Kaplıcası: Boyabat’taki kaplıcanın 22°C sıcaklıktaki suları, ro-matizmaya ve ağrılı hastalıklara iyi gelir.
KÜLTÜREL YAŞAM Sinop ilinde sahne sanatları (tiyatro, opera, bale vb.) alanında yerleşik profesyonel topluluklar yoktur, ildeki müzik etkinlikleriyse, Belediye Kon servatuvarı bünyesindeki Türk halk ve Türk sanat müziği korolarının etkinlik-leriyle sınırlıdır. Bazı okullarda amatör-ce tiyatro, müzik ve halk oyunları ça-lışmaları yürütülür.
ilde, resim ve fotoğraf sanatlarıyla uğraşanların ürünleri İl Özel İdare Müdürlüğü’ne ait galeride sergilenir.
ildeki sinema salonlarının tümü halkın ilgisizliği yüzünden kapatılmıştır.
Sinop’ta edebiyatla uğraşanlar ürünlerini yerel gazete ve dergilerin yanı sıra, Ankara İstanbul gibi kültür merkezlerinde yayımlanan gazete ve dergilere gönderirler.
GELENEKLER VE TÖRELER Halkı oldukça dindar olan Sinop ilinde, çeşitli batıl inançlara da rastlanır, Seyyid Bilal Dede, Sazlı Dede, Ci- nikli ve Yeşil türbeleri, Aynalı Kadın ve Pervane Dede halkın çeşitli dileklerinin gerçekleşmesi için gittiği ziyaret yerleridir. Cin, peri gibi doğaüstü ya-ratıkların yaşadığı kabul edilen mezar-lık, samanlık, akarsu kıyısı gibi yerlere “sahipli” denir. Buralardan yalnız geçmemeye dikkat edilir, geçerken dualar okunur.
DÜĞÜN, DOĞUM VE ÖLÜM GELENEKLERİ Yörede gençler evlenmek istedik-lerini yemek yememe, babanın ayak-kabısını ters çevirme ya da birbirine çi-vileme gibi davranışlarla belirtirler. Genç erkeğin annesi ve kadın akrabaları kız bakmaya çıkarlar. Kadınlar arasındaki görüşmelerde anlaşma sağlanırsa, erkeklere durum bildirilir. Çevrenin önde gelen kişileriyle kız istemeye gidilir. Görüşmeler sonunda olumlu yanıt alınırsa, hindi ya da horozla pişirilen “söz pilavı" yenir. Nişanda, kız evine içinde gümüş yüzük bulunan bir tepsi baklava daha gönderilir. Düğünden önceyse, kız ve erkek tarafı birbirlerine börek gönderir, buna “ekmek değişimi” denir. Okuyucular “okurluk” adı verilen küçük ekmeklerle konukları düğüne davet ederler. Davetliler, düğün evine yakın bir yerde toplanır, buna “posta olma” adı verilir. Silah atılarak davulcu istenir. Karşılama havalarıyla posta yola çıkar, düğün evine gelindiğinde konuklar armağanlarını verirler ve yemeğe oturulur. Akşama kadar eğlenceler, yarışmalar düzenlenir. Kadınlar arasında “kete çağırma”töreni yapılır ve erkek tarafının konukları maniler eş-liğinde hediyelerini iki genç kızın elinde bulunan kalbura koyarlar. Kız evinde de kına yakılır. Ertesi sabah yola çıkan gelin alayı, gelini alabilmek için “kapı parası” verir. Kız babası erkek tarafına hediye olarak büyükbaş bir hayvan verir. Çeşitli yarışmaların, eğlencelerin düzenlediği düğün, akşama dek sürer. Yatsı namazından sonra sağdıçlar gelinle damadı bir araya getirir, buna “odalama” denir. Gelin “söyletmelik” adı verilen armağanı almadan damatla konuşmaz. Loğusayı baharat serpilmiş “eş” (plasenta) üzerine oturma geleneği vardır. Kısırlıkta, kadınlar "Satıtaş” adlı kayada dua eder, taşı öperler. Doğumu kolaylaştırmak için gebeyi su üzerinden atlatma, silah atma, battaniye ya da kilimle sallama, kocasının elinden su içirme uygulamalarına da rastlanılan Sinop’ta doğumdan sonra “beşik töreni” düzenlenir.
FOLKLOR Köklü bir kültürel birikime sahip olan Sinop ilinde Yesari, Rasim, Burhanı gibi ünlü halk şairleri yetişmiştir. Maniler, atasözleri, deyimler, bil-meceler, dualar ve beddualar bakımından zengin olan Sinop folkloru, kentin adına ve doğa olaylarına ilişkin pek çok efsaneyi de kapsar. Bunlardan biri olan Sarıkum Gölü efsanesine göre, bir zamanlar gölün olduğu yerde bir köy vardır. Bir gün köye bir derviş gelir ve evinin önünü süpürmekte olan bir kadından kendisini doyurmasını ister. Kadın, kocasının değirmene gittiğini, unları, katıkları bulunmadığını, çocuklarını doyurmak için ateşe külden çörek attığını söyler. Ermiş kadından ateşteki çöreği getirmesini ister. Kadın çöreği getirir. Ermiş çöreği kırar, çörek mis gibi buğday ekmeği olmuştur. Ermiş çöreği uzatır “Çocuklarına ver, yesinler” der ve sonra da kadını atının terkisine alır, arkasına bakmamasını söyler. Bir süre gittikten sonra kadının aklına çocukları gelir, arkasına bakar ve köyün sular altında kaldığını görür, ağlayıp, dövünür. Ermiş, kadına sözünde durmadığı için “taş ol” diye beddua eder. Kadın attan düşer taş olur, köyün yerinde de Sarıkum Gölü oluşur. Karşılama ve horon bölgesi olan Sinop halk oyunlarında Karadeniz ve İç Anadolu bölgelerinin etkisi görülür. Bu nedenle zeybek türü havalara ve türkülere de rastlanır. Bağiama, kemençe, kemane, zurna, davul, tef, kaşık gibi müzik aletleri eşliğinde söylenen yöre türkülerinin bazıları şunlardır: “Kaleden İndim Bu-gün”, “Entari Aldım Kırkbeşe”, “Şeftali Ağaçları”, “Kumkapının Kilidi”, “Bük Dibinde Yatarım”.
Yörede geleneksel kadın giyimi, fes, yemeni, iç gömleği ve “paça” denen şalvar gibi giysilerden oluşur. Erkekler ise “arçin” ya da takke ta-kar, dik yakalı mintan, “zıpka”, yelek ve kara çizme giyer, yün kuşak bağlarlar.
Lapçın, çarık, kundura, kara lastik yörede yaygın olarak kullanılan ayak-kabılardır.
YÖRESEL YEMEKLER Unlu yiyeceklerle, meyve ve balık tüketiminin yaygın olduğu Sinop’ta kestane, ayva gibi meyvelerden yemek de yapılır. Pasta, pide, börek türü yi-yeceklerin çok tüketildiği Sinop ilinin yöresel yemeklerinden bazıları şunlar-dır: “Nokul”, mısır pastası, kaşık çı-kartması, “çipsi”, pilaki. Nokul: ince açılan yufkaların içine kıyma, ceviz içi ya da kuru üzüm konur ve sarılarak tepsiye yerleştirilir. Üstüne çırpılmış yumurta sürülüp çö- rekotu serpildikten sonra da fırına verilir. Pilaki: “Labada”, maydanoz ve de- reotuyla pişirilen bulgur pilavının üstüne küçük parçalar halinde tuzlu palamut yayılır.
Kaşık Çıkartması (Mamalikose): Bir
tencere suya katılan buğday unu ka-klaşıncaya değin karıştırılarak pişirilir. Başka bir tabağa “keş” (kurutulmuş çökelek), ceviz ve toz şeker serpilir, hazırlanan hamur da bunun üzerine kaşıkla yayılır. En üste bir kat keş, ceviz ve şeker daha konup, üstüne eri-tilmiş tereyağı dökülür.

SPOR Sinopluların öteden beri güreş, cirit, at yarışı, özellikle de su sporlarıyla uğraştığı bilinir. Modern sporlar ise yöreye Cumhuriyet’ten sonra girdi.
1942'de il merkezinde kurulan Gençlikspor ile 1944’te oluşturulan ve ilin adını taşıyan Sinopspor, ilin ilk ku- iüplerindendir. 1945’te Ayancıkspor, 1952’de Gerze Gençlik, 1954’te Boya
bat Çeltik Gençlik, 1960’ta Ayancık Ormanspor, 1962’de Ayancıkspor, 1970’te Gerze Köşkspor, 1972’de Si-nop Avcılık İhtisas, 1976’da Yelken İh-tisas, 1979’da Sinop Gençlik ve Sinop- gücü, 1980’de Türkelispor, 1981’de İd-manyurdu kulüpleri kuruldu.
ilin futbolda tek profesyonel tem-silcisi 3. Lig’de oynayan Sinop Köy Hizmetlerispor’dur. ilde lisanslı 496 futbolcu vardır.
Güreş oldukça yaygındır. Lisanslı 30 güreşçinin bulunduğu ilden 1938’de Türkiye üçüncüsü olan Mehmet Çil, Murat Mert, 1971’de Sakarya’daki grup şampiyonasında birinci olan Kutlay Çaçay gibi güreşçiler yetişti.
Voleybol ve basketbol sevilen spor dallarındandır. Eski basketbolcu, Ga-latasaray kulubü başkanlarından Prof. Dr. Ali Uras Sinoplu’dur.
İlde kayıkhane ve yelken kulubü vardır. Lisanslı 17 yelkenci bulunmak-
tadır. Gençlik ve Spor Bakanlığı veri-lerine göre ilde lisanslı yüzücü yoktur. Judo ve karate dallarında çalışanlar olduğu halde tekvando dalında etkinlik gösterilmez.
Geçmişte büyük rağbet gören bi-
nicilik ve ciritse kaybolma noktasına gelen sporlardır. 1982’ye oranla sporcu sayısı azalmıştır (1982’de 1.863 olan lisanslı sporcu sayısı 1991’de 395’i ba-yan olmak üzere 1.563’e düşmüştür).
SPOR TESİSLERİ
Merkezde 2.500 kişilik stadyum,
1. 500 kişilik Atatürk Spor Salonu, ka-yıkhane ve lokali, futbol sahası, hizmet binası ve lojman; Ayancık’ta 1.500 kişilik stadyum; Boyabat’ta futbol sahası ve yapımı süren 500 kişilik spor salonu; Gerze’de 750 kişilik futbol sahası; Türkeli’de futbol sahası vardır.

Sinop Kültür, folklor

Sinop Web Haber kaynakları

 Sinop Siteleri, Sinop Gazete, haber linkleri

Sinop 5 Günlük Hava Tahmini Sinop Hava Durumunu Öğren

Karalahana Karadeniz Forumda SİNOP

Sinop Haritası